vrijdag 25 september 2015

De z van Zima (en Zelfvertrouwen)

Reeds geruime tijd ligt er een pracht van een bon te wachten in mijn handtas om een bezoekje te brengen aan een mooie boetiek.
Ik geraak er simpelweg niet! We hebben enkele babyborrels in het verschiet, dus ik moet en zal er geraken...

Soit! De herfst is in het land en Jup, ik ben op dieet. Dieet mag je het niet noemen naar het schijnt. Anders gaan eten, whole 30, voedselzandloper etc
Ook bij mij deed het de weegschaal mij milder beoordelen en zakten de cijfertjes mooi naar beneden.

Hard? Ohja...zeker en vast!!
Maar het mooie eraan is dat ik enkel kledingmaten kwijt ben en slechts 2 jeansbroeken zich niet van mijn ruime derrière laten zakken.

Een ruim budget voor kledij voor mezelf staat eigenlijk niet op de planning. Meestal ben ik een Jbc shopper en nog liefst van achter de pc.
Bovenstukken kiezen is meestal geen probleem, maar broeken weiger ik steevast te passen om ontgoocheling te vermijden.
Tjach, plots kan je geen rokjes meer aan en moet je nu eenmaal een broek kopen
Die een ander kleur heeft dan donkerblauw.

Vol goeie moed ging ik naar de Jbc maar veranderde van gedacht. Ik ging naar de Zima in diksmuide! 
Vastberaden er niets te vinden. Toch overwon ik mijn schrik en ging door de deur.
Al een chance dat Julie zo lief en begripvol is en mijn supersonische pasbeurt aanzag.
De broeken koos ik in de ruimste maat en stelde vast dat ze eigenlijk te ruim zijn. Juich! Ik pas in kleren die ik nooit durfde te geloven. De prijs is uiterst mild voor mijn portemonnee en dus zeker voor herhaling vatbaar.
Wat kocht ik?
Zie hieronder 



En accessoires 

Een Aan foto is nog net te veel van me gevraagd!







zondag 20 september 2015

Er was eens...


Er was eens een klein meisje dat niet echt hield van lezen.
Tot dat ene boek, "het ei van oom trotter" . Ik zie juffrouw Machteld nog zitten op de bank vooraan na elke koorrepetitie om een stukje te lezen. Een tijd later las ik het boek zelf, gevolgd door de kracht van ajajatsjoe. Mijn eerste boekbespreking was die van "stuffie".
Menig titels volgden en ik durf mezelf echt fan te noemen.

Lezen doe ik ondertussen al vaak en graag, maar boeken van Marc de bel dat zijn geen boeken zoals alle andere.
Die zijn, de cote d'or met praliné, weet je wel. Chocolade is goed, maar de olifantjes met hun lekkere vulsel nog net dat tikkeltje meer. Jum! 
Mijn kinderen lezen spikkel en spekkie, de zusjes kriegel en zoveel meer. We geven de microbe gewoon door.

Ondertussen is meneer de Bel ondertussen aan zijn 150ste boek toe. Jaja, je leest het goed. Ongelooflijk en dat vraagt om iets leuks! Ja toch?
Het laatste weekend van augustus mocht ik hem al eens beluisteren, toen hij in diksmuide te gast was onder de ijzeren toren. Het was ook daar dat we (de kinderen en mezelf) hoorden dat Ule een opvolgster zou krijgen, een min of meer vervolg, Mette!


Op de site van Vanhalewyck konden we lezen dat de boekvoorstelling zou doorgaan in Antwerpen, in het Red star line museum.

Beetje gedreven en met enig doorzettingsvermogen, overtuigde ik mijn man en 3 van mijn kindertjens om mee te gaan.

Een stadsmens ben ik niet, maar naar Antwerpen ging en zou ik gaan. Jaja, zelfs op een autoloze zondag (crap!)
Heel lief van stad Antwerpen trouwens, om de autovrije zone net erna de beginnen waardoor we zorgeloos onze bestemming konden bereiken.

Ruimschoots op tijd konden we nog wat zoeken om te eten en onze weg tot RSL te vinden.


Op de toren...

En toen... Ja toen was Het tijd! Tijd voor Marc de bel, voor zijn wereld en zijn Mette!! 
Taart voor iedereen, betovering voor allen !!
Dankjewel Voor de prachtige zondag...



















Een "frak"

Toen het patroon "lars" van zonen 09 ten tonele verscheen was ik echt zeker dat ik die ooit zou maken. Ergens vorig jaar rond dezelfde tijd en plaats deed ik dat al een keer en kreeg een mislukt geval....met kap en al (ook mislukt). Soit!

Ondertussen zijn mijn naaiskills gevorderd, de kalender een jaartje vooruitgebrand, maar toch kreeg ik de uitleg in het boekje niet vertaald naar mijn handen plus naaimachine.
Ik zag een workshop Lars naaien hier en dacht, hm ja, lijkt me wat.

Gepakt en gezakt vertrok ik vol goeie moed voor een namiddag Lars. De stukjes werden thuis geknipt, paspels al gestikt en eigenlijk zo ver mogelijk zelf genaaid tot ik niet 100% zeker meer was (sluitranden, weet je wel).

Zoals altijd was het onthaal weer meer dan ok en alleen al daarom zou ik je aanraden om er heen te gaan. Allé te gaan naaien, je weet wat ik bedoel 😝

Enfin, om 1 of andere duistere reden was de larsgeest mij niet gunstig gezind en kreeg ik geen antwoorden op mijn vragen. Ik deed dan maar op mijn eentje verder en moest bekennen dat ik het eigenlijk wel kan. 
Ja kijk, vertrouwen was nooit mijn sterkste kant, laat staan vertrouwen in
Mezelf.
Deze ochtend werkte ik mijn larsje in alle rust en stilte (thaha you wish met 6 aapjes) netjes (jaja echt!) af en zonder moeite...

De kap ben ik nog niet aan uit. Knopen of drukknopen. Nog even overdenken..

Stofkeuze : softshell donkerblauw, framalo
Boordstof : jul en Beau 
Fournituren : fournituren4fun 
Naaldkeuze : microtex 

Zie hier de resultaten 








zondag 30 augustus 2015

Tuureluur

Hallo, mijn naam is Sofie en ik ben mama van 6!


Mijn blogtijd is blijkbaar geleden van vorig jaar 😏. Typisch!

Het afgelopen jaar was niet mild voor mij kan ik met een zweem van understatement meedelen. Geen nood, dit wordt geen gejammer bericht.

Ik richtte dit blog op om mijn naaisels en andere dingen te showen maar helaas kom ik er nauwelijks aan toe. De zes slorpen me echt in momenten volledig op. 
Logisch toch?! Ja, ja wellicht wel.
Vaak krijg ik de vraag hoe ik het in godsnaam allemaal doe. Eerlijk waar, ik weet het niet! Misschien is dit de sleutel tot mijn energiegebrek en mijn mentale black out periode. Moest ik eens weten hoe het moet...

De kinderen zie ik doodgraag. Elke dag is er helaas wel 1 of ander kind in crisis en moet ik mijn aanpak weer in vraag stellen. Na een periode van roepen en brullen, hoek zetten en bergen frustratie, test ik nu de positieve opvoedingsmethode met een vleugje mindfulness.
De bergen frustratie zijn nu ingewisseld voor een gigalomanische training in geduld en een nog groter herhalingsvermogen.
Of het vruchten afwerpt dat weet ik nog niet. Het swingt hier af en toe nog de pan uit wat testgedrag betreft maar rustiger zijn ze wel. Het gaat ook sneller over. 
To be continued denk ik dan maar.
(Even schrijven onderbroken voor een sessie hier en nu met de jongste zoon)

Overlaatst las ik trouwens bij een mama met ook een groot gezin, dat je soms jezelf wat respijt moet gunnen. In die fase zit ik helaas nog niet. De lat wordt hoog gelegd en falen is dus momenteel  de enige optie. Mijn gemoedstoestand laat soms te wensen over, al heb ik weinig tijd tot nadenken hierover.

Ik ben mama en meid en all round medewerker van ons gezin, toch schrijf je dit niet op een cv, enkel in mijn hart.

Die zes kleine kabouters zitten in
Mijn hart, maar 🙈🙈 wat is het zwaar
Echt echt waar
😘

Ileana


Deze titel zag ik toch geregeld verschijnen deze zomer en menig foto's werden begaapt.
Mooie exemplaren, minder mooie exemplaren en ronduit schitterende exemplaren sierden mijn bloglovin feed.

Ik kocht het patroon en zou het gaan maken. Tijd is hier een schaars goed en soms zelfs gerantsoeneerd.
Met wat geluk (was vergeten dat speelpleinwerking al gestopt was en
Moest een noodlijntje uitwerpen
In zake kinderopvang) kon ik de workshop volgen bij framalo samen met Marte (gaan naar de site, echt echt echt). Helemaal fan.

Heerlijk! 
Patroon is zo mooi maar toch ben ik blij met de vele tips om het allemaal afgewerkter en netter te krijgen. Tijdens de workshop van de lotta dress, leerde ik veel bij, tijdens de ileana nog meer, anders.
Het resultaat is navenant door de goede tips en een portie "boost-je-zelfvertrouwen".
Toch geen alledaags en snel snel projectje maar zeker voor herhaling vatbaar.
Ach, de mins zie je altijd omdat je weet dat ze er zijn hé. Ik hoop toch om mijn naaiskills een trapje hoger te krijgen in de komende maanden dankzij de tips van Marte, de tutorials links en rechts op diverse blogs en de live nepentip van seija. Work in Progress (as Always bij mij)

 
Het werd een ileana met halve cirkelrok, raglan en gevoerd bovenstukje, paspel Wilde ik er graag in en dat vind ik nog steeds het mooiste eraan. De paspel komt vanuit mijn paspeldoos en heb ik nog kilometers van (echt, ik zever niet), dus zilverpaspel...oh ja...er komt nog!
Anaïs mocht het kleedje dragen, ze koos een stofje bij framalo, klik gewoon HIER en je komt er vanzelf. Ze is 7 en ik maakte een 5 van bovenstuk en rok maar verlengde tot een 7 jaar. de voering is van soft cactus.

Ileana, een aanrader!!















We leven nog!

Yip, zoals de titel zegt, eerlijk en waar, we leven nog!

De voorlaatste dag vakantie en zo, dan mogen we met relatieve zekerheid aannemen dat we er geraakt zijn!
Hoera, driewerf hoera! 

Op 1 juli zette de zomer fantastisch in met een dag om u tegen te zeggen. Bellewaerde met een groep jeugdige enthousiastelingen en temperaturen die vlotjes de 30 graden overschreden.
Geluk? Of toch een trend?
Her schijnt dat het hier geregend heeft in juli, de regenputten beamen dit. De bruine zonnige kleur van mijn 6 berggeitjes verraden echter dat wij bijna 14 dagen lang genoten hebben van het zonovergoten Zwitserland (#intersoc #stmoritz).


Augustus deed niet veel onder op vorige week na.
We genoten van een mooi festival "ten vrede" met Marc de bel (ik ben fan, ja) jan de Smedt (hm ja, ik geef het toe, ❤️, ik werd groot met de nieuwe snaar) en 1 of ander circus waar ik niets van snapte maar desalniettemin hilarisch bleek voor mijn 6-koppig team.




We werden s nachts getrakteerd op noodweer en een enorme klets water. Ik ben niet de dapperste der galiërs en al zeker niet wanneer het onweert. Mijn slaap werd ingekort, mijn Wallen verlengd.

En zondag kwam alsof zaterdagnacht niet was geweest. 

En we deden nog eens van
Zwemmer zwem, zodat de strand uren
Werden afgerond op "ontelbaar"


Er werden tandjes getrokken, tanden vielen uit, andere groeiden terug, er werd een schouder gebroken, een vis gevangen, vis gerookt, mosselen opgegeten en ijsjes... Goch, wat aten ze ijsjes.
Vriendschappen werden gesmeed, verbroken en hersteld. Zusterlijk en broederlijk samen spelen op de grenzen van de toegelaten decibel normen (dank u buren)
Er werd nagedacht over leven na de zomer en plannen werden gesmeed over naschoolse activiteiten en dergelijke meer.
Verjaardagen werden gevierd en nog zo zo zo veel meer.
Zomer 2015, u compenseerde 2014 wonderwel, wij danken u voltallig vanuit ons diepste der hart! Kom gerust terug, zo ergens volgend jaar...
💋




donderdag 25 december 2014

Zaligen Hoogdag !!

Foto's foto's foto's...zoals beloofd!!
 
Moest er iemand zich afvragen waarom Aure zo blij kijkt op alle foto's.  Dit komt omdat het tekenbord van hello Kitty voor het nemen der foto's werd afgenomen door moi ;-)
goed plan....i know...
geen doen meer aan....